Монголоор


Үгийн утга

дууч(ин) нэр.
       1.Дуулах мэргэжилтэй хүн
       2.Жиргэн донгодомтгой
       3.Хөлсөөр хүнийг зугаацуулагч

Шилжсэн утга

Холбоо үг

  • ардын дуучин (а.ард олондоо нэр хүндтэй дуучин;б.дуучдад олгох төрийн дээд цол, шагнал)
  • гавьяат дуучин (дуучдад олгох төрийн дээд цол)
  • гоцлол дуучин (дан хоолойгоор ялгаран дуулах дуучин)
  • дуучин удамтай (уг удамдаа дуучин хүнтэй)
  • дууч бялзуухай (жиргээ бялзуухай)
  • дууч шувуу амьт. (шаргалдуу хэвлийтэй, бор ногоовтор зоотой, ой хөвчөөр амьдардаг, сайхан жиргэдэг нүүдлийн шувуу, борлог дууч шувуу, живэрт дууч шувуу, ногоовтор дууч шувуу, умардын дууч шувуу зэрэг зүйлтэй)
  • дууч цоровдой амьт. (цоровдойн нэгэн зүйл)

Хоршоо үг

  • дууч хуурч (дуу хөгжимд гаргуун авъяастай)

Эсрэг үг

  • бүжигчин

Этгээд үг хэллэг

Зүйр цэцэн үг

Хэвшмэл хэлц

Дууч хүн довон дээр
Хуурч хүн хувьгүй

Дассан зам
Сурсан дуу

Өвөрмөц хэлц

Зөв бичих зүй

  • дуу|чин нэр. (мэргэжлийн) рок попын нэрт~,дуучны, дуучинд, дуучнаар,о.тоо дуучид(дуучин,дууч,дуулаач гурвын утгын ялгааг анхаар!)

Ертөнцийн гурав

Монгол бичиг

Degocia


Хуучирсан үг

  • дууч эм (дуу дуулдаг нэрийн дор биеэ үнэлэн амьдрагч эмэгтэй; янхан).